advertisement

รอยแผลเก่า

โดย กิเลน ประลองเชิง 29 ส.ค. 2556 05:01


ม็อบสวนยางภาคใต้ ขยายพื้นที่กดดันรัฐบาล ปิดถนน ปิดทางรถไฟ และก็คงจะรุกปิดอะไรต่อมิอะไรต่อไปอีก...

นี่คือ แม่ไม้เก่าๆ นักการเมืองเขาใช้กัน ก่อกรรมผูกเวร ผลัดกันรุก ผลัดกันรับ หมุนเวียนเปลี่ยนกันไป แล้วก็กลับมาซ้ำรอยเก่า เหมือนกงเกวียนกำเกวียน

ค่ำ...วันสีเหลืองบุกยึดทำเนียบ...กว่า 7 ปีที่แล้ว ผมอยู่ในงานสวดศพ พี่เทพ (เทพณรงค์ วิริยะกุล) และลูกสาวอีก 1 คนที่หาดใหญ่

พระกำลังเทศน์เข้มข้นบนธรรมาสน์ ผู้ใหญ่ในพรรคประชาธิปัตย์หลายคน ผลุนผลันออกจากงาน วันรุ่งขึ้นงานเผาศพเสร็จ...แขกจากกรุงเทพฯ กลับบ้านไม่ได้ สนามบินหาดใหญ่ถูกปิด

ผมมีภาระ กับงานเผาศพ ทวนทอง เพื่อนอีกคนที่ภูเก็ต และเผาเพื่อนนักข่าวอีกคนที่ตรัง เสร็จแล้วเตรียมตัวขึ้นเครื่องกลับที่สนามบินกระบี่
ฝนตกพรำๆ ถึงหน้าสนามบิน เห็นกำแพงบังเกอร์ เหมือนป้อมประตูรบ...ก็ใจหาย

กำลังคิดว่า นักการเมืองใต้เขากล้าทุบหม้อข้าวตัวเอง...ปิด สนามบินหาดใหญ่แล้ว ปิดสนามบินภูเก็ตแล้ว ยังปิดสนามบินกระบี่

นาทีต่อมา ก็เห็นรถตู้ขับเลี้ยวเข้าสนามบิน ก็ใจชื้น...ก็คงมีฤทธิ์เดชนักการเมืองเจ้าที่...สักคน เนรมิตช่องเล็กๆ ให้สัญญาณว่า เข้าสนามบินได้
อีกสี่ชั่วโมงต่อมา ผมกลับถึงบ้านได้เพราะช่องเนรมิตช่องนั้น

หนังเก่าม้วนนี้ ผมฉายซ้ำ เพราะยังมีฉากต่อมา แรงกว่าถึงขั้นยึดสนามบินสุวรรณภูมิ ระบบการบินทั่วโลกปั่นป่วน...ผมเองก็เสือกมีเวร...ไปติดอยู่สนามบินอิหร่าน

การเมืองป่วนบ้านเมือง สะสมบ่มเพาะความเบื่อหน่ายความชิงชังรังเกียจเอาไว้ในใจ...จนสุดท้าย ก็ถึงจุดสำคัญ คือการปฏิวัติยึดอำนาจ
สร้างเงื่อนไข...ใหม่ คุณทักษิณ กลายเป็นอดีตนายกฯ... วนเวียนอยู่ต่างประเทศ

จากเงื่อนไขนั้น...นำสู่การต่อสู้ ถึงขั้นสงครามกลางเมืองจนเกิดความเปลี่ยนแปลงทางการเมือง อีกมากมาย...เป็นเหตุปัจจัย ต่อเนื่องกันและกัน จนถึง...วันนี้

ผมเป็นชาวบ้าน ที่ไม่เผลอรักคุณทักษิณมากถึงขนาด ขาดทักษิณแล้ว บ้านเมืองจะฉิบหาย ไม่หลงเสน่ห์คุณอภิสิทธิ์ มากถึงขั้นต้องตีโพยตีพาย...ว่าจะถูกคดีการเมืองถึงขั้น เข้าคุกหรือเปล่า

แม้ไม่รักไม่ชังใคร แต่ก็เป็นห่วงตัวเอง ...ในฐานะชาวบ้าน เวลานักการเมืองเขารบกัน กลัวว่าจะถูกพันเข้าไป...เหน็ดเหนื่อย บาดเจ็บ ล้มตาย ไปกับเขาโดยไม่จำเป็น

อย่างการปิดถนน ปิดทางรถไฟที่ภาคใต้รอบนี้...ลูกชายโกวเล็ก ลูกพี่ลูกน้องผม อยากมางานศพ โกวน้อย แม่เสี่ยปู่สมพงษ์ สมพงษ์ ชลคดีดำรงกุล ที่วัดเทพศิรินทร์ ก็มาไม่ได้

โกวน้อย เป็นน้องเตี่ยคนเล็ก สาแหรกสกุลสายเตี่ย คนสุดท้าย

นี่เป็นจิ๊กซอว์ความคับข้อง...ของคนเล็กคนน้อย...คนหนึ่ง... ซึ่งทำให้อยากบอกไปถึงประชาธิปัตย์ว่า ภาพพรรคการเมืองสุภาพบุรุษ ที่เคยมีในใจ...หายหกตกหล่นไปอยู่เสียที่ไหน

สมัยหนึ่ง ผลเลือกตั้งประชาธิปัตย์ แพ้ความหวังใหม่ไม่กี่เสียง ตั้งรัฐบาลผสมได้ แต่คุณชวน หลีกภัย ท่านประกาศโยนผ้า...ยกให้ พี่จิ๋ว พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ เป็นนายกฯไปก่อน

นี่คือความองอาจ ความสง่างาม ที่ประชาธิปัตย์สะสมบ่มเพาะเอาไว้

ประชาธิปัตย์ยุคหลังๆ ...ผมยังแอบรักคุณอภิสิทธิ์เอาไว้ในใจ...

แต่การเมืองแบบป่วนทั้งในสภา นอกสภา ที่กำลังตั้งท่าทำกัน... ผมพยายามคิดเข้าข้างว่า คงเป็นอาการชั่วครั้งชั่วคราว ที่เกิดจากการเผลอกินยาผิด

ไปปรึกษาหมอ เปลี่ยนยาเสียเถิดนะครับ... ตอนนี้ประชาธิปัตย์ เลยเถิดไปจนกู่ไม่กลับแล้ว.


กิเลน ประลองเชิง

โหวตข่าวนี้
advertisement

คลิก

ติดตามรายการสด

พร้อมชมรายการย้อนหลัง
advertisement